Verslag sloepenrace Harlingen-Terschelling 2011: roeien tegen een betonnen muur
Na het bericht dat de Plancius uit Amsterdam deel mocht nemen aan de legendarische Harlingen-Terschelling race ging het team helemaal door het dolle heen. We kregen echter ook slecht nieuws te horen: twee van onze roeiers konden helaas niet deelnemen. Om toch met een volle sloep de onstuimige Waddenzee te gaan trotseren is een van de roeiers via www.sloeproeien.nl op zoek gegaan naar vervangers. Na een aantal uurtjes werd er contact opgenomen en meldden Nicole Kouwen en Robin de Vries zich aan om met de Plancius mee te roeien.
Om elkaar wat beter te leren kennen werd de afspraak gemaakt om met het gehele team, dus ook de invalroeiers, op woensdag 25 mei te gaan trainen. Na het gereed maken voor deze training vertrokken we met een licht windje tegen voor een training van Amsterdam Amstel naar Ouderkerk aan de Amstel. Nog geen 10 minuten aan het trainen vroeg Robin de Vries of hij aanwijzingen mocht geven. Wij namen dit aanbod maar wat graag aan, want vergeet niet: wij zijn een studententeam dat nog nooit een ‘professionele training’ heeft gehad en Robin roeit in de hoofdklasse, samen met Nicole Kouwen! Na wat instructie te hebben gekregen roeiden we verder en zonder veel extra kracht maar dankzij veel kleine verbeteringen op onze techniek gingen we van een gemiddelde van 5,5 km/h en 42 Watt per roeier naar 9,8 km/h en 116,2 Watt per roeier. Interessante gegevens die werden verkregen door een 'Appie' van Robin. Met een zodanige vooruitgang in techniek hadden we na de training heel veel zin in de HT race. Na de training nog even een biertje gedronken met zijn allen en naar huis gegaan.
Op woensdag 1 juni was het tijd voor onze reis naar Harlingen. Vanuit het Oosterdok vertrokken we met een gezelschap van 14 man, 2 sloepen en natuurlijk niet te vergeten de Gyrinus (het opleidingsschip van de HvA). Rond 17.00 uur zetten we met een licht windje in de rug koers naar Enkhuizen. Omdat het mooi weer was konden we onderweg nog lekker klussen op de Gyrinus. Onze kok (Harmen) had boodschappen gedaan voor een lekkere BBQ dus het was een geweldige middag. Tegen 21.00 uur kwamen we aan in Enkhuizen, waar we werden bevoorraad door onze voorzitter (Lars) die daar woont. Zo kwam het belangrijkste ingrediënt van het hele weekend aan boord... BIER!!!.
Na het opbergen van alle boodschappen en het koud zetten van het bier was het tijd om onze traditie van de voorgaande jaren voort te zetten, namelijk het Spijkerbroekhangen. Na een beetje aanmoediging zijn er 3 vrijwilligers in hun zwembroek aan de spijkerbroek gaan hangen boven het donkere maar niet te koude water van Enkhuizen. De uitslag na de eerste spijkerbroekhangsessie van het weekend was: 32 seconden voor Vincent, 1 minuut 2 seconden voor Jessy en maar liefst 1 minuut 30,5 seconden voor Timo. Na een mooie maar uitputtende wedstrijd trokken we weer een lekker biertje open en rond een uur of 2 hebben we maar de kooi opgezocht. Helaas kon niet iedereen in een kooi slapen want er was maar slaapplek voor 10 personen. De rest moest dus in de stuurhut, salon of het vooronder slapen.
De volgende ochtend rond 08.00 uur werd iedereen wakker, sommigen ‘gebroken’ omdat de luchtbedden toch niet zo luchtdicht bleken te zijn, en vertrokken we een half uur later naar Harlingen. Om 15.00 uur kwamen we aan, na een rustige en zonnige reis en werd de Gyrinus in Harlingen afgemeerd.
Hier kwam Nicole Kouwen aan boord en begonnen we de sloep raceklaar te maken. Na een hele dag klussen en schoonmaken kregen we rond 18.00 uur door Harm lekkere macaroni met ham en kaas voorgeschoteld. Als toetje zouden we een ijsje gaan halen bij -12 maar om van het schip naar de wal te komen moest er worden overgestapt via een ander schip. Bij deze overstap gleed Timo uit en verzwikte zijn enkel flink: er kwam meteen een ‘ei’ op. Het ijsje lieten we zitten en in plaats daarvan hebben we ons geconcentreerd op het koelen en verbinden van de enkel van Timo, zodat die in elk geval mee kon roeien.
De volgende ochtend was de zwelling van de enkel wat minder geworden en werd deze ingetaped. Vlak voor 09.30 uur hielpen we Timo in de sloep waarna we zijn rechterbeen hebben vastgebonden op het voetenbord. Om 09.30 vertrokken we voor het warm roeien naar de start van race. Een kwartier later lagen we bij de start en hadden we nog ruim een uur. Een mooie gelegenheid om met een paar roeiers op de dijk de condities op de Waddenzee te bekijken. Terug in de sloep kregen we te horen dat er een windkrachtje 3 stond, dus dat zou goed te doen zijn. Om 10.55 uur gingen we met frisse tegenzin van start voor wat een van de zwaarste HT races ooit zou worden. Net uit de haven kregen we alvast een voorproefje. Na ongeveer een uur roeien zaten we redelijk in het ritme en kregen we het eerste deel van de hel te voorduren, namelijk noordoostelijke wind en golven die dwars op de sloep kwamen. In de vliestroom rukte de wind aan tot kracht 6 en daar roeiden we bijna letterlijk tegen een betonnen muur aan. Er was geen doorkomen aan.
Na ruim 5 uur roeien lagen we op circa 300 meter van de boeien af die het begin van het schuitengat aan gaven. Met de kracht die we nog hadden zijn we er voor gegaan en het schuitengat in geroeid. Tegen de tijd dat wij in het schuitengat waren werd er al een tiental sloepen op sleeptouw genomen omdat deze het niet meer door het schuitengat zouden redden. In het schuitengat aangekomen hebben we ruim 20 minuten naast een en dezelfde boei geroeid maar we gingen alleen maar achteruit.
Na de schreeuwende aansporing van de slagroeiers (filmpje) werd er nog kracht uit elk gaatje van het lichaam geput en met alles wat er nog in zat zijn we toch nog een boei verder geroeid... maar hier begon de echte hel. De reddingsboot kwam langszij en gaf aan dat we onze sleeplijn uit moesten geven omdat het al 17.45 uur was (om 17.30 was het laagwater) en we niet meer verder konden roeien. Een van de slagroeiers ging door het lint en schreeuwde "we hebben nu *** 5,5 uur geroeid en we gaan nu niet opgeven". Na deze verbeten aanmoediging hebben we geroeid op krachten die we eigenlijk niet meer hadden en zijn we centimeter voor centimeter dichter naar Terschelling toe gekropen. Na nog 10 minuten tegen stroom, wind, golven en zand in te hebben geroeid hadden we niet meer dan 10 centimeter water onder de kiel en lagen we vast. Iedereen is uit de sloep gesprongen (zelfs Timo met zijn dikke verstuikte enkel) en is de sloep nog eens 300 meter vooruit geduwd en getrokken.
Toen we echt niet meer verder kwamen en de sloep op het droge hadden getrokken kwam een vrouw van de reddingsbrigade ons melden dat we de riemen in de sloep moesten leggen, het anker in het Wad graven om te voet naar de reddingsboot gaan. Op de reddingsboot aangekomen werden we in warmhouddekens gewikkeld en naar Terschelling gebracht. Om 20.00 uur werd de sloep terug naar Terschelling gesleept.
Vrijdag hebben we op Terschelling eerst genoten van een lekker pannenkoekendiner, verzorgd door onze persoonlijke kok Harmen. Na deze lekkere maaltijd hebben we allemaal nog even een lekkere douche op de Gyrinus genomen voordat we de barre tocht gingen beginnen naar camping Cnossen. De tassen werden opgehaald door een bagagebusje van de camping en wij moesten lopen. Behalve Timo natuurlijk, die niet kon lopen vanwege zijn dubbelgeklapte enkel, dus hij ging samen met Nicole op de fiets. Op de camping aangekomen werden de tenten opgezet en het bier voor de zoveelste keer opengetrokken. De rest van de avond een beetje rustig aangedaan want we waren te moe om nog naar de kroeg te gaan.
Zaterdagochtend werden we na een ‘goede nachtrust’ wakker en hebben we een lekker roeiersontbijt genomen bij ‘de Richel’. Na het ontbijt nog even de tenten opgeruimd en terug naar het schip om vervolgens een echte HT trui en T-shirt te scoren. We vonden wel dat we die verdiend hadden. De rest van de dag beetje rondgehangen op het strand en in het dorp, onder het genot van een lekker verfrissend biertje. ’s Avonds ging het hele eiland los op het beruchte en supergezellige tentfeest. De avond duurde tot in de vroege uurtjes en was de helse rit erheen meer dan waard.
Zondagochtend om 6 uur werden we wakker gemaakt door het accordeonspel van de heer Vaes (de schipper van de Gyrinus) en begon de terugreis naar Amsterdam. Na het afleveren van ‘het zeemanshuis 2’ zijn we met de Remix Liberus en de Plancius over het IJsselmeer en het Markermeer teruggevaren naar Amsterdam. In Amsterdam aangekomen was het 20.00 uur en hebben we de sloepen vastgelegd en zijn we allemaal aan de laatste kilometers naar huis begonnen.
Ons schooljaar zit er bijna op dus we gaan het zomerreces in. Namens het roeiteam wensen wij ook jullie een fijne vakantie toe! En tot na de zomer.
Lars Bakker
voorzitter roeiteam Plancius
