18-08-2009
Een overmaat aan aandacht.
Zoals gebruikelijk bij deliveries is niet het aankomen een probleem, maar het wegkomen en wij liggen dus ook nog steeds tegen de kant. Er zouden gisteren wat reservedelen aan boord komen voor de hoofdmotoren en dan zouden we weggaan. Helaas moesten deze onderdelen eerst nog langs de douane en dat heeft wat tijd nodig, meer dan een dag zelfs. En wie weet, mischien wel meer dan 2 dagen.
We hopen dat het vandaag allemaal lukt en we op weg kunnen naar Istanbul. De hondjes kunnen dan wennen aan het gebrom van de motoren en het leven op zee en wij hebben dan wat minder tijd om ze te verwennen; want dat worden ze.
De bemanning verveelt zich namelijk een beetje en dus wordt ieder piepje van een hondje gevolgd door een overmaat aan aandacht. en dat hebben ze natuurlijk vrij snel door.
Dus als ze over dek waggelen (het lopen gaat nog niet even soepel) en weer naar binnen willen, gaan ze gewoon voor de deur zitten janken en dan komt er altijd wel een stoere zeeman of zeevrouw aan die ze direct oppakt en terug in de messroom zet.
Het zal wel niet lang duren voor zij biefstuk eten en wij hondebrokken...
