12-07-2010
Aankomst Valparaiso
De uit het zuiden afkomstige deining neemt gaande weg serieuze, zogezegd huizenhoge afmetingen aan. Geen probleem, ons 26,5 meter lange schip deint mooi mee de hoogte in. Echter er steekt ook een harde oostelijke wind op, een korte hoge zee en deining als gevolg, dus moeten we koers en vaart aanpassen om niet onnodig schade op te lopen.
Kapitein en stuurman liggen om de beurt twee uur op het luchtbed vast gekegt tussen console en bakboord schot in de stuurhut. Aan alles komt een eind, dus ook aan dit vuiltje. Om snelheid te houden de koers zo verlegd dat we noord van Iles Gambier langs varen. Vanaf deze positie ligt de Grootcirkel koers vlak langs Pitcairn. De wind stak weer op, O-N-Odeze keer. Zodoende maar wat meer de Zuid ingelegd, we passeerden Pitcairn op afstand, de contouren waren met de kijker te onderscheiden.
Het weer knapte weer op. Voor de eerste dagen wind dwars van stuurboord in, we kunnen de snelheid aardig vast houden. Om de drie a vier dagen de klok een uur vooruit, aan het eind van de rit komen we uit op 6 uur achter op Nederland. De wereld omroep houdt ons op de hoogte van sportieve en politieke ontwikkelingen, de temperatuur van zeewater en de bovenliggende lucht leggen het inmiddels af tegen de zomerse omstandigheden in Nederland.
Na ruim twee week varen komt er een Jan-van-gent rond ons schip cirkelen, en het worden er gaandeweg meer. Ze worden vergezeld van een kleiner ons onbekende soort zeevogels. Het leeggooien van de kerry emmer geeft hun inspiratie en de vissen die daar op afkomen lopen het risico om in de schrokkende vogel te verdwijnen. We lopen gaandeweg meer en meer voor zee en deining weg , het eind is in zicht.
Donderdag 8 juli komt bij het krieken van de dag een bergketen in zicht, dat moet Chili zijn. Het land is nogal lang, maar dankzij de perfecte GPS navigatie zijn we om 11.00 uur, geheel volgens de ETA op rede aangekomen. Gepavoiseerd, een van de weinige keren dat de verplicht aan boord zijnde seinvlaggen nog een dienst kunnen bewijzen, varen we de baai binnen. Vergezeld door twee sleepboten van de reder varen we nog een rondje en vervolgens meren we af na 543 uur op zee. Het welkomstcomité van de Immigration, douane en haven aan boord. Ook de "beestje kijker",door vorige ervaring wijzer geworden was onze store deze keer leeg. Zou er namelijk nog vlees in de vriezer aanwezig zijn dan wordt deze verzegeld en is de nieuwe bemanning hier mooi mee opgezadeld. Ook een half zakje bakkersmeel schiet niet op voor een bemanning in de haven die het brood bij de bakker haalt. Rond 13.00 uur schip ingeklaard en eigenaar aan boord. Helaas is de nieuwe bemanning niet voor vrijdag aanwezig, wij denken oorzaak voetbal.
Na nogmaals een rondje door de haven, maken we voor de nacht vast op een boei van de sleepboot company. Omdat er veel deining in de haven is liggen we dit keer prettig te deinen, weer eens wat anders. In ieder geval beter dan tegen een kademuur te raggen.
Er wordt per roeiboot pizza (formaat Jumbo) + cola voor 6 man afgeleverd. We hebben de bemanning van de Alondra uitgenodigd om mee te eten, en werden we op de hoogte gebracht over het reilen en zeilen in Valparaiso. Op vrijdag de overdracht aan de reder en om 12 uur van boord. Met vliegmaatschappij LAN prettig en goed via Madrid naar Schiphol, en waren mooi op tijd terug voor de WK finale op vaderlandse bodem. Tot de volgende keer maar weer, bemanning Cormoran 1.
