05-06-2010
Bezoek aan Pago Pago
Na de dubbele dinsdag 25 mei is gevoelsmatig een barrière genomen inzake afstand tot 'Amerikaans Samoa'. De eerste dagen is de snelheid rond de 8 knoop gemiddeld. Meestal staat er wind nabij de 180° Meridiaan, die aanvankelijk zware buien met onweer veroorzaakten en een tijdelijk stormachtige wind. De buien verdwenen maar de wind van ongeveer 7 Beaufort hield aan. Omdat het schip natuurlijk steeds lichter werd vanwege het gasolie en drinkwater verbruik moesten we harder tegen de elementen opboksen, met als gevolg een snelheid van ca. 6 knoop. Het hoort er nu eenmaal bij en binnen houdt de airco de situatie leefbaar.
Haast hadden we ook al niet, 31 mei is Memorial Day in de USA en konden we toch al niet naar binnen. Dus pas op 31 mei langs Western Samoa gevaren, de zuidwest kant leek ons het meest gunstig, we kregen een aantal uren rustiger water. Daarna nog een half dagje stampen en in mindere mate slingeren en op dinsdag 1 juni voor de fjord van 'Pago Pago'. Het is natuurlijk niet te vergelijken met de Noorse fjorden, hier is de temperatuur van water en lucht 30 graden Celcius en het eiland prachtig begroeid. Rond 8 uur varen we naar binnen, aan het eind van de haven prijkt een grote gele M waaronder milkshakes en hamburgers worden verkocht. Wij meren echter af aan het begin alwaar BP zaken doet. Het welkomstcomité van Immigration and Border Protection, Douane, Agriculture en Port Health staan ons al op te wachten. Zo te zien allemaal goede klanten van de zaak met de M, een persoon uitgezonderd. Een lange slungel, afkomstig uit Western Free Samoa, die werkt als loopjongen voor de agent. Omdat Monique nog apparatuur in de stuurhut aan het afzetten was kwam het hele gezelschap via het stalen laddertje buitenom ook gezellig in de stuurhut. We konden de kont niet keren, maar het bleken hier allemaal prettige mensen te zijn, in tegenstelling van bepaalde andere havens waar de vlag met Stars & Stripes in de ra hangt. Vlot en goed kan men zo zeggen, 30 Ton gasolie gebunkerd. Omdat ook 30 Ton drinkwater benodigd waren moest er verhaald worden naar een kade tussen een groene en een blauwe visserman. Vaag, we gingen van de kant en keken vanuit het midden de haven in het rond, aan de bewuste kade toch echt geen plek. De loopjongen had dit inmiddels ook door en hij verhaalde met gezamenlijke spierkracht 2 vissersboten zodat we toch langs de kade konden liggen. Effe wachten, de kok en Monique met agent no.1 naar de Supermarkt, daar was helaas weinig keus voor weinig geld. Waarschijnlijk zou men naar de markt moeten. Vervolgens weer verhalen, nu naar de hoek waar de brandkraan, zoals we die kennen uit de films, staat. Deze brandkraan had echter veel geleden van waterpomptangen, "moordenaars" en ander niet passend gereedschap. Ook wij zijn in het bezit van dit soort gereedschap, geen probleem. Gebruik van eigen slangen, prima als we maar water krijgen. Een slang met diameter van 5cm. moet rond een uitstroomopening van 7 cm, dat wil dus niet lukken. De loopjongen snelde naar het groene schip, dit bleek een ex-Urker viskotter te zijn, maar ook daar geen verloopstuk. Op de kotter waren wel Koreanen en een vermoeide Stork. Na drie kwartier toch noch een verloopstuk gevonden van de brandweer. In eerste instantie 20 Ton water ingenomen, het was inmiddels halfzeven en aarde donker. De loopjongen verscheen met een overmaatse brandweerman, hij moest zijn verloopstuk terug vanwege een noodzakelijke oefening. Vurige sigaretten hielpen niet. Na wandelen, bellen en vooral goed slapen de volgende ochtend om 6 uur weer paraat. Om 6.45 uur was de loopjongen ook aanwezig met een geweldige bronzen distributie kraan. De 3 uitstroomopeningen en 2 afsluiters konden dicht, de 3e niet. Geluk moet men af en toe hebben, want rond deze opening paste precies onze brandslang met een Chinese kwaliteits slangklem. Ook de laatste tonnen kwamen in de drinkwatertanks. Even na 08.00 uur hadden we de, in deze omgeving erg belangrijke, uitklaring aan boord. Vlak daarna zijn we met een tevreden gevoel uitgevaren, uitgezwaaid door de agent en de loopjongen. Het extra gewicht aan bunkers en drinkwater maakt dat het schip prettig door de noch af en toe hoge deining snijdt. Het is inmiddels vrijdag 4 juni het weer wordt beter. Vanmiddag wordt ons golfslagbad, opgebouwd uit 11 met water gevulde olievaten, 3 stapels fenderbanden en de beting/sleephaak bekleed met een plastic kleed, weer in gebruik gesteld. Hier gaat een heilzame werking vanuit, we plannen het bad ook a.s. woensdag vol te hebben. Voor de boordwacht is het aangenaam wanneer het schip gemeerd ligt aan de boulevard van Papeete, Tahiti.
Tot volgend week, team Cormoran.
