Met de nieuwbouw ASD sleepboot FREY van Galatz naar Cartagena.
Een reisverslag van kapitein Michiel Adriaansz.
 klein.JPG)
Frey | 06 Sep 2010
Administratie
Jawel, je maakt wat mee, zo op de zee. Wij varen momenteel langs de kust van Colombia. Ik zie het op de radar, zo'n 10 mijl aan bakboord. Maar als ik uit het raam kijk dan zie ik niets het is aarde donker. Ook van de vuurtoren op 'Cabo de la Vela' is niets te zien.
Colombia, dat betekend dat we er bijna zijn. Je ziet dan ook iedereen, inclusief ikzelf, rondlopen met notitie boekjes en pen.
Driftig nog even de laatste dingetjes noteren , of de laatste lijstjes afstrepen. Want, wie schrijft die blijft. Dat weet elke klaverjasser.
Straks gaan we nog even het schip mooi oppoetsen zodat we glimmend als de gouden koets op Koninginnedag binnen komen.
Frey | 03 Sep 2010
Bonbonnetje
Zoals u misschien weet is deze zeeman zijn carrière begonnen in de zeezeilvaart; de chartervaart. Een aantal jaren lang vanuit Malta, langs de oostkust van Sicilië, naar de Liparische eilanden en dan weer terug. In de chartervaart krijg je allerlei soorten mensen aan boord. Zo ook een jong en prachtig stel uit Antwerpen waar dit verhaaltje over gaat. Tenminste, over haar dan. Hij deed iets in de IT. Maar dat deed iedereen in die tijd. Zij werkte in de public relations voor een bedrijf dat bonbons en pralines maakte. Haar doel op die reis was om net zo bruin te worden als de chocolade die zij aan de man moest brengen. Streeploos wel te verstaan.
Da's nou jammer
Had ik net een spetterende prijsvraag willen uitschrijven, waarmee u, mijn trouwe lezertjes, een super hoofdprijs had kunnen winnen.
Namelijk drie keer gratis…
Frey | 01 Sep 2010
Nog een weekje of zoiets
Het schiet lekker op. We hebben de equatotiaal stroom lekker mee en kunnen goed tempo maken. Ook hoeven we niet meer voortdurend uit te wijken voor passerende stormen. Donderdag ochtend zullen we 'Barbados' in beeld krijgen. Dan kan de hele familie effe naar huis bellen.
Daarna gaan we tussen 'Saint Vincent and the Grenadines' en het eiland 'Saint Lucia' door de Caribbean sea op. Wij varen onder St. Vincent vlag dus we zullen even naar het thuisland zwaaien en dan snel verder want er valt daar niet veel te beleven geloof ik. Maar ik ben er nog nooit geweest.
Frey | 31 Aug 2010
Het is een meisje
Jawel, het is een meisje. Gisteren geboren zo tussen 12 en 16 uur lokale tijd. En ze hebben haar ' FIONA ' genoemd. Als het seizoen maar lang genoeg duurt dan zal Shrek ook nog wel langs komen.
Het was een stormachtige geboorte met veel regen en onweer. Wij weten niet of en wanneer zij haar oogje zal openen. Wij wensen haar in ieder geval een kort leven en dat zij maar snel moge vollopen.
Maar nu even wat anders. Vissen dus. Meestal ben ikzelf degene die vist. Ik hang een lijntje overboord met een nep squid en een haakje. Dan vang je af en toe een vis en die eten we dan op.
Frey | 30 Aug 2010
El Ninjo?
Earl, inmiddels van de eerste categorie, zo hoorde ik op de wereldomroep, heeft St. Maarten en de omliggende eilanden zo,n beetje bereikt. Volgens de weerberichten die wij hier krijgen zal ie dan naar het noorden afbuigen. Dat is goed nieuws voor Haiti. Anders was ie daar ook overheen gekomen en die mensen zijn nog niet bekomen van die aardbeving laatst.
Frey | 27 Aug 2010
Gezellig, garbage management
Zoals ik al eens in eerdere weblogs heb verteld hebben wij een "garbage management plan". Met bijbehorend "garbage record book". Daarin moet worden bijgehouden hoeveel afval er aan de wal wordt afgegeven of hoeveel er aan boord verbrandt wordt in de incinerator. Uitgedrukt in M³. Dat moet, want als je te weinig in je boekje hebt geschreven dan heb je het overboord gegooid, dat is logisch.
In de normale wereld ben je onschuldig tot het bewezen is dat dat niet zo is. Als zeeman ben je bij voorbaat schuldig totdat je kunt bewijzen dat dat niet zo is. Dat "garbage record book" is het bewijs dat je onschuldig bent. Goed bijhouden dus en geen fouten aub.
Frey | 26 Aug 2010
Drie weken
Wij zijn nu zo'n drie weken onderweg. En het gaat naar wens. We liggen op schema en kunnen op tijd aankomen. Wind en weder dienende natuurlijk. Wat dat betreft, cycloon Earl blijft vooralsnog op ruime afstand.
Wij hebben dit schip nieuw van de werf meegekregen. Als je een schip nieuw meekrijgt dan staan alle apparaten meestal in de fabrieks instelling. Alles werkt en is bruikbaar maar moet nog op het schip en het gebruiks gemak ingesteld worden. Ook moeten er soms kleine foutjes of instellingen worden aangepast. Dit is zo op de brug maar zeker ook in de machine kamer.
Frey | 25 Aug 2010
Nog twee
Eigenlijk was het weer eens tijd voor een luchtig verhaal. Eigenlijk, maar Ik ben daar echter niet voor in de stemming.
Want de weersverwachting van de Fransen en die van de Amerikanen vermelden allebei een nieuw lagedrukgebied die binnen 48 uur kan uitgroeien tot een 'tropical cyclone'. Eentje zo'n beetje onder Cabo Verde en de ander zo'n 650 mijl ten zuidwesten van ons. Nog twee dus.
Frey | 24 Aug 2010
Danielle dus
Danielle is langzaam afgebogen en heeft een westelijke koers aangenomen en is sneller geworden. Dat betekent voor ons dat ze op veilige afstand zal blijven. Voorlopig dan, want je weet het maar nooit. Orkanen kunnen plotseling naar het noordoosten afbuigen. Als dat gebeurd komt ze recht op ons af. Gelukkig is ze nog 1000 mijl ver weg dus hebben we dan nog tijd om ons uit de voeten te maken. U begrijpt dat wij de ontwikkelingen met argus ogen volgen.
Nu denkt u misschien, hoe weet ie dat allemaal, heeft ie daar een neus voor ofzo. Nee dus, daar heb ik een satcom-c voor. Iedere keer, als wij op stap gaan voor Redwise, krijgen wij een kistje mee waar een satcom-c in zit. Daarmee kan je geschreven berichten versturen en ontvangen via de satelliet. Zo ook weerberichten en zo gezegd; "met warnings".
Frey | 23 Aug 2010
Rustig op de brug
Het is rustig op de brug. Dat komt omdat ons ketelbinkie, Leonard, weer naar huis is. Als het goed is is hij zaterdag weer naar huis gevlogen. Ik weet niet of hij ook aangekomen is maar ik neem aan van wel.
Toch wel gezellig zo'n tiener aan boord. Zo,n wervelwind met 1000 vragen, want ze willen alles weten,die jongeren. Ook hebben we veel gelachen, want gevoel voor humor had hij wel. Alleen moest ik hem iedere keer uit mijn stoel sturen want ik kon niet even opstaan of hij schoot er als een pijl uit de boog op.
Frey | 19 Aug 2010
Las Palmas
Vanavond rond 21.00 locale tijd zullen wij daar aankomen. Vroeg genoeg om nog even de benen te strekken en de locale cultuur te absorberen. Tenminste, als het weer nog een beetje wil meewerken. Het is de laatste dagen zwaar bewolkt geweest en het woei gisteren behoorlijk. Het ziet er voor vandaag voorlopig nog niet veel beter uit.
Hoe kunnen wij onze ornithologische activiteiten ontplooien vanaf het terras als het regent? Dat wordt niks.
Gelukkig hebben we nog genoeg klusjes aan boord om ons niet te hoeven vervelen.
Groeten Frey
Frey | 18 Aug 2010
Afdouwen
Wij schuiven zo kalmpjes aan langs de Marokkaanse kust naar beneden.
Ons doel is eerst Las Palmas. Daar zullen wij vers voedsel, water en diesel krijgen. Ook zullen wij ons ketelbinkie daar afzetten want die moet weer naar school volgende week ofzo.
Afdouwen werd dat genoemd vroeger. Als een bemanningslid naar huis ging, ging iedereen die geen wacht had mee naar het vliegveld om die persoon af te douwen. Dat was in de tijd dat er nog genoeg mensen aan boord rondliepen en er met spierkracht werd geladen/gelost.
Frey | 17 Aug 2010
De tijd zal het leren!
Nu we het toch over tijd hebben:
Als je ergens aan dreigt te komen dan willen de autoriteiten graag weten wanneer je arriveert. Ook het Spaanse gezag op Las Palmas, wil graag een ETA hebben. ETA betekend Estimated Time of Arrival oftewel geschatte aankomst tijd. Die willen ze graag weten zodat ze op tijd de champagne koud kunnen zetten en de fanfare kunnen oplijnen om ons op passende wijze te verwelkomen. Die ETA moet door ons worden doorgegeven en zorgt soms voor onduidelijkheid. Want, hoe laat is het eigenlijk daar?
Frey | 16 Aug 2010
De Zuilen van Hercules
Ook wij zijn het weekeinde goed doorgekomen. Al kwamen wij vrijdagavond nog wel even in een enorm onweer terecht. We hadden een inslag niet ver van het schip. Dat gaf een geweldige knal en ik zat rechtop in bed. Als een bliksem in het schip inslaat dan zit je, als je binnen zit, wel aardig veilig. Je zit in een'kooi van Faraday'. De elektriciteit zal door het staal in het water weg vloeien. Je moet natuurlijk niet aan dek gaan staan en ook zal je schade aan de elektrische installatie hebben.
In de loop van het weekeind knapte het weer op. Goed genoeg om gisteren te gaan BARBEQUEN. Altijd leuk, het brengt de bemanningsleden dichter bij elkaar en het breekt zo lekker de week.
Frey | 13 Aug 2010
Je weet maar nooit
De moderne zeeman stuurt zijn schepen tegenwoordig de zee over met behulp van verfijnde technische hulpmiddelen. Radar en GPS hebben de uitkijk en sextant verdrongen. Gyro kompas en stuurautomaat hebben zijn leven aanzienlijk vergemakkelijkt. Nautisch gezien dan.
Frey | 12 Aug 2010
Het leven aan boord
Ik hoop dat u lekker heeft gegeten, ik wel in ieder geval.
Hoe gaat dat nou, dat leven aan boord van zo'n boot? Nou dat gaat als volgt. Zoals gezegd zijn wij momenteel met 6 man aan boord. Dat is 1 meer dan strikt noodzakelijk voor dit schip. Dat komt omdat wij een opstapper mee hebben gekregen. Die is "boven de sterkte" zoals dat heet.
Met hoeveel mensen je het schip veilig kan varen wordt bepaald door de scheepvaartinspectie en wordt vastgelegd in het "safe manning certificate". Als je daar niet aan voldoet dan mag je niet de zee op, simpel. Hoeveel man daar op staat is afhankelijk van scheeps tonnage en aantal pk's van de motor. In ons geval is dat 5.000. Dat betekend dat een tweede machinist verplicht is.
Frey | 11 Aug 2010
Spaghettie alla Pietro
De deining is gaan liggen en we maken weer goede voortgang. We komen zo langzamerhand in de buurt van Malta en Sicilie. Trouwe lezertjes weten dat deze zeeman daar vele herinneringen heeft.
Zo ook de ontmoeting met Pietro en Clemente.
Het was het eerste jaar dat de Galant naar Malta ging. We waren met 6 of 7 man aan boord. Vanwege de aanhoudende Scirocco (zuidenwind) besloten we te gaan schuilen op Favignana. Dat is een van de Egadische eilanden ten westen van Sicilie.
Zo gezegd zo gedaan. Het was een prachtig klein haventje met oer oude gebouwen er omheen. Alsof je twee eeuwen terug gaat. Het was maart, dus er lagen geen toeristen. Na het afmeren stonden daar twee heren.
Frey | 10 Aug 2010
ASD
Wij hebben de 'Peloponnesos' achter ons gelaten en varen nu richting Ionische zee, dat is een deel van de Middellandse zee. De eerste paar dagen onderweg hebben we gehad en iedereen zit al lekker in de scheepse routine. We hebben dit schip bij de werf nieuw meegekregen, dus de eerste paar dagen zijn de oren gespitst op vreemde geluiden en afwijkende meterstanden. Want je weet het maar nooit, met die kinderziektes. Vooral omdat het eerste stuk in redelijk nauw vaarwater was. Maar tot nu toe zijn we van grote problemen verschoond gebleven. Afkloppen op hout(ongelakt). Ook de kok heeft zijn kombuis nu goed op orde en de eerste borden borsh zijn alweer geserveerd. Nee hoor, geintje, er komt van alles uit dat luik. Aan hem zal het niet liggen.
Frey | 05 Aug 2010
De vakantie is weer voorbij
Jawel, het was mooi, die dagen thuis. En het weer was ook niet naar. WK-tje voetbal ff meegepikt. Barbequetje erbij. Dat was goed te doen. Maar ja, alles heeft een einde, alleen de worst heeft er twee.
Daarom zitten, of liever gezegd, liggen wij nu ten anker op die mooie blauwe 'Donau'. Dat was niet helemaal de bedoeling maar je mag hier tijdens de donkere uren niet varen en wij moesten vanmiddag nog even bunkeren. Dat duurde wat langer dan de bedoeling was, dus mochten we niet verder. Oke... dan niet.
