25-05-2009
Dromend van mediterrane temperaturen
Wij brengen de hektrawler Gorm van de Faroër-eilanden naar Genua. Daar wordt het schip in een ander groot schip geladen, om het naar New Zeeland te brengen waarheen het schip verkocht is. De Faroër-eilanden zijn prachtige eilanden om te zien. Het was zeer de moeite waard er eens te zijn. Verbazingwekkend is de infrastructuur die er is aangelegd. Zo enorm veel tunnels die dwars door de bergen gaan en de twee grootste eilanden met elkaar verbinden. Bovendien varen er nog grote carferries. En dat voor slechts 48.000 mensen verdeeld over alle eilanden.
Nadat het schip was klaargemaakt voor de reis, werd er nog gewacht op beter weer. Windkracht 8-9 Beaufort lijkt ook wel standaard in dat gebied. Prettige bijkomstigheid was, dat er een bootjesregatta plaatsvond op zaterdag in Vestmanna. Het blijven toch vikingen: ze zijn nog steeds gek op roeien. Zelfs kinderen met opblaasbare rubberbootjes staken de baai over. Terwijl de valwinden door de baai raasden.
Zondagmorgen werd er dan toch opgestart. Terwijl de laatste feestgangers, niet erg koersvast, uit het dorpshuis de heuvel afwandelden naar het kampeerterrein in de haven, wertrokken we om 5 uur 's ochtends uit de baai van Vestmanna. Eerst nog varend langs de zuidelijke eilanden. Maar dan toch uiteindelijk in open water richting de Hebriden. In de oostelijke deining, die nog stevig doorstond, en met de nog steeds krachtige wind bleek het schip een vreselijke wiebelbak te zijn.
En natuurlijk, zo'n eerste dag op zee gebeurt er al van alles. De kombuisvloer blank, maar geen lekkage te vinden. En een koelwaterlek op de draaiende generator. Het was een heftige dag. De volgende dag kwamen we in de beschutting van Schotland en toen ging het al snel beter. We passeerden St Kilda, een onbewoond eiland. Wie wil er wonen als bijna het hele jaar windkracht 10 om je oren waait?
Daarna ging het zuidwaarts richting Ierse zee en werd Belfast Bay aangelopen om enige reserveonderdelen op te pikken. Die werden gebracht met een bootje, net buiten het stadje Bangor. Nu konden we onze koelwaterreparatie uitvoeren en waren weer verzekerd van twee goed draaiende generatoren. Zuidwaarts varend door de Ierse zee en door zware regenbuien ging het richting Biskaje. Daar varen we nu op een heerlijke rustige zee, dankzij een uitloper van het Azoren hogedrukgebied. En dromend van de Mediterrane temperaturen die elke ochtend op de wereldomroep verkondigd worden.
Groeten Adriaan, Pieter, Sjoerd en John
