04-04-2010
Vrijheid, gelijkheid en broederschap.
Tsjonge. wat is er veel gebeurd in de tussen tijd. Trouwe lezertjes zullen wel gemerkt hebben dat ik er vrijdag niet was. Dat kwam omdat ons scheepje zo rolde en tuimelde dat ik mezelf niet staande kon houden aan het toetsen bord. Dat rustige dagje hebben we wel gehad, maar s'avonds begon het feest. De wind draaide naar zuidwest en nam in korte tijd toe tot windkracht 9. Zuidwest, dat betekend wind schuin in de kont op die koers. De zee bouwde op en in een paar uur stond er een zee van 6 a 7 meter. We werden voortdurend op onze stuurboords kant gesmeten.
Mijn kooi is dwarsscheeps. We maakten zulke hellingen dat ik soms los kwam van mijn matras en letterlijk op het schot stond aan mijn voeten eind. Onze machinist, toch niet de kleinste, slaapt langsscheeps. Hij is een paar keer uit zijn bed gelanceerd en met een boogje tegen de muur gekwakt. Ik ben niet gauw bang maar het klamme zweet stond me soms in de handen. Maar goed, zodra je dan het Engelse kanaal invaart is het snel over, en kan iedereen weer lachen. Tot gisteren avond. Ik lag net een uurtje in bed toen de stuurman kwam. "De douane wil aan boord komen". Ik zeg " Da's goed" en draai me nog even om. Tien minuten later "Kap, de douane wil aan boord komen en ik moet de loodsladder uithangen" Nou goed, kleren aan en naar de brug.
Toen ik daar kwam zag ik 10 mannetjes in van die moeilijke zwarte overalls aan dek klimmen. Je zag al dat ze dachten de vondst van de eeuw te doen en het nog een kwestie van de drugs vinden was, en arresteren die hap. Chat dans la boite, zogezegd want was de Franse zwarte bende. Drie van de heren kwamen naar de brug en de andere 7 gingen alvast op onderzoek uit. Bonjour, ou est le coca?. In de koelkast messjeu. Affijn,we werden gesommeerd om naar Boulogne s mer te gaan. Daar aangekomen kwamen er twee benniebangniebootjes langszij en sprongen er nog 20 Clouseau's aan boord. Ondertussen hadden de fabuleuse 7 een paar zakken met 30 kg wit poeder gevonden. Prompt werden we allemaal gefouilleerd. Je zag aan de rode koontjes dat de mannen toch wel een beetje opgewonden werden. Vervolgens begonnen ze met z'n 40en de betimmering los te schroeven, tanks open te trekken, met mini camera's overal te kijken, kasten leeg te gooien door de hele hut en de hond op te tuigen. Die wordt aan boord gehesen en gaat aan t werk. Het beestje loopt super relaxed over dek, slaat nergens aan en vraagt zich af wat ie hier moet. Ook de zakken met verdacht poudre wordt straal voorbij gelopen en hij lijkt meer geinteresseerd in de geuren van salami en camembert die uit de koelkast komen. Dit is een kleine tegenvaller voor het gezag en de hoge borsten zakken iets naar beneden. Dan word ik erbij geroepen voor het " moment supreme", de chemie test van het poeder. Er worden wat mespuntjes in een zakje gedaan. De heren zijn goed beschermt met handschoenen en mondmaskers. Dan worden er 3 buisjes bij in het zakje gedaan, en het word hermetries afgesealed. Dan worden de drie buisjes gebroken. De spanning stijgt. Mais,queseque c'est ca,pas possible,ronflonflon. de vloeistof blijft roze, inplaats van hel blauw. Nog een keer, met een nieuwe set. Hetzelfde resultaat. Lichte paniek begint om zich heen te slaan. Pak de dure test, oh lala. Weer niks. Nu wordt de laatste troef ingezet, de duiker. Die gaat de buitenkant van het schip controleren. Ook het gesnuffel en gezoek heeft niets opgeleverd. De fut is er uit. Lusteloos wordt nog hier en daar geklopt op wanden en vloeren. Ook de duiker komt boven met de mededeling dat er een touw in de schroef zit maar verder niks. Ok, we zijn vrij en de heren vertrekken. Ons achterlatend in een ongelooflijke puinhoop. Het is ontussen 09.00 uur in de morgen. We gaan opruimen, drinken een biertje, gaan slapen en s'middags vertrekken we weer.
Dat witte poeder was brandblusser poeder. Daarmee kan je je poederblusser herladen als ie leeg is in geval van brand.
Liberte, egalite, fraternite. Au revoir.
Tot morgen
Groeten Ivar Senior
