26.005 comfortabele mijlen aan boord van de Kestrel

Wat is er mooier dan een nieuwe sleepboot die op haar allereerste reis al meteen geld kan verdienen. Toen de nieuwste aanwinst van JP Knight, de 7.000 BHP ASD sleepboot Kestrel, in het Japanse Niigata op de thuisreis naar het Schotse Invergordon lag te wachten, werd er dan ook druk gezocht naar iets om te verslepen. Het werd een kraanbak, van Singapore naar de Perzische Golf. Alleen was dit nog maar het begin van de slepende geschiedenis.

Om met Erik Wiechmann te spreken, in Singapore aangekomen was het meteen: “Jan pak de leuning.” De kraanbak bleek echter uitgerust te zijn voor werkzaamheden in de Indonesische en Maleisische wateren. Er stond niets zeevast en de sleepuitrusting was niet geschikt voor een oceaanreis tegen de moesson in. Daar wist de Redwise-bemanning natuurlijk wel raad mee, na een weekje flink aanpakken was alles gereed voor de reis naar Ras Al Khafji in Saudi Arabië.

WC met brilverwarming
De bemanning had het slechter kunnen treffen, want de Kestrel was “een mooooie boot”, volgens Erik Wiechmann die het schip al in dok had bewonderd: “De degelijkheid straalde ervan af. Ook het interieur was fantastisch, met voor iedereen een eigen hut, de typische Japanse luxe wc en overal zeeën van ruimte.” In de weblog prees Erik vooral het luxe toilet als onvergetelijk: “uitgerust met wc-brilverwarming, een was- en drooginstallatie voor de billetjes en automatische spoeling zodra je opstaat van die verwarmde bril.”

Het inspireerde Erik tot nog meer lyrische beschrijvingen over het ongekende genot aan boord: “Omdat in Japan de techniek ook niet stilstaat worden deze toiletten steeds verder geperfectioneerd. Zo zit er bij de huidige toiletten een draadloos toetsenbord, waarmee de briltemperatuur traploos ingesteld kan worden. Ook de spuitdruk en de temperatuur van het water voor de billetjes kunnen worden geregeld, alsmede de sterkte en de temperatuur van de droogblaaslucht. Wat een luxe! Ook de Japanse douche blijkt gemoderniseerd. Was dit vroeger een soort telefoonhoorn waar water uitkwam, tegenwoordig hangt een verchroomde pijp aan de wand met allerlei knoppen en een gigantische douchekop en een extra sproeier en pulserende waternozzles voor een rugmassage. Genieten dus!” Dat bleek ook wel: waar een Redwise-bemanning normaal met 1.000 liter water per dag toe kan, ging er aan boord van de Kestrel al gauw 1.800 liter doorheen. Gelukkig was er ook een zoetwatermaker aan boord geïnstalleerd.

Het credo ‘See the ocean in slow motion’, dat voor veel uitbrengreizen geldt vanwege het zuinig omspringen met brandstof, is nog veel meer van toepassing met een forse sleep achter je aan. In verband met de Zuid-West moesson ging het extra langzaam en moest er wel 3 keer op zee uit de sleep bijgebunkerd worden. Uiteindelijk werd het transport uiteraard keurig afgeleverd, en zette de Kestrel onbelast koers naar Dubai.

Paperclips en andere figuren varen
Hier bleek nog veel meer werk te zijn voor de Kestrel. Voor McDermott werden bakken versleept in de haven van Jebel Ali. Bovendien sleepte de Kerstrel de bovenbouw van een nieuw productieplatform naar een gasveld bij Qatar en zo maakte de bemanning weer even kennis met de wereld die offshore heet.

In de weblog deed de bemanning verslag: “Na vertrek uit Jebel Ali met het ponton Intermac 407 op sleep, dachten we allemaal dat we deze even snel af zouden leveren bij een kraanbak, dat die kraanbak dat platform er dan even af zou tillen en dat we dan weer terug konden naar Jebel Ali.” Omdat het weer niet meewerkte draaide het uit op dagenlang doelloos rondjes draaien om ponton en platform gaande te houden: “Omdat de Kestrel is uitgerust met een koersrecorder kunnen we precies zien welke koersen we de afgelopen dagen hebben gevaren. De figuur op het recorderscherm is een paperclip en er worden nu allerlei ideeën geopperd hoe we door andere koersen te gaan sturen, nog meer figuren kunnen maken.” Pas twee maanden na aankomst in Jebel Ali zat het vele werk er daar eindelijk op. De reis werd echter niet vervolgd naar Schotland. Het was terug naar Singapore om een bak op te halen met bestemming Engeland.

Slepende geschiedenis
“Dit wordt een lange sleepreis voor onze Kestrel, want de route loopt via Zuid Afrika. Zo wordt een delivery reis dus een slepende geschiedenis,” schrijft Erik Wiechmann in de weblog van boord. De reis begon met weer een dikke, maar niet onaangename week voor de kant in Singapore. Willem Kroon berichtte vanaf het schip: “Na 9 dagen Singapore als eerste op zee van binnen en buiten schoon schip gemaakt, er komen nu geen vuile stappers meer aan boord en ons schoeisel bestaat uit slippertjes of blote voeten.” Daarmee is dus de reputatie van Redwise verklaard voor het ‘spic & span’ afleveren van schepen aan het eind van elke delivery. Wie dacht dat alleen op de laatste dag even snel de brandslang werd open gezet vergist zich! Terwijl de Kestrel er onder Redwise-commando nog steeds uitzag als een splinternieuw schip was zij inmiddels na enkele maanden hard werken dan eindelijk op een reis van 12.000 mijl onderweg naar haar uiteindelijke thuishaven. Een lange reis, ook.

De deining deed ook mee en het feest was compleet. De achtbaan was geboren. Windkracht 8 à 9 en deining van al snel 6 tot 8 meter.”

Hollandse jongen
Het was hard werken: “De sleepdraad moest verder uitgevierd worden om meer rek te hebben, om de klappen op te vangen, dat betekent de protector van de draad losschroeven aan dek, waar de golven al lagen te wachten om ons een zoutwaterbad te geven. Geluk bij een ongeluk, het zeewater was 20°C, voor een Hollandse jongen vrij luxe. Ondanks dit alles was een fenomeen fantastisch om te zien.” In Walvis Bay, Namibië, werd een deel van de bemanning afgelost en werd het transport weer helemaal in gereedheid gebracht voor de tweede helft van de reis. Kort na vertrek naar de volgende tussenstop, Las Palmas, werd de Kestrel getrakteerd op een dolfijnenshow. Bram van der Hout stond erbij: “Van alle kanten kwamen de grijs/witte torpedo’s naar het schip toe. Duikend voor de boeg en in de boeg- en hekgolven en springend uit het water en met een halve schroef weer terug in het water. Een echte show, en dat een uur lang.” Er zou onderweg nog meerdere groepen dolfijnen opduiken, en ook waren er enkele walvissen en haaien te zien.

Bij vertrek uit Las Palmas waren er sinds het begin van de reis zo’n 8 maanden verstreken en was de bemanning in wisselende samenstelling inmiddels volledig gewend aan de luxe toiletten met droog- en föhninstallatie, aan de diverse sleepopdrachten, aan het vaak onstuimige weer en aan het mooie gezelschap van allerhande zeezoogdieren en vissen. Het duurde nog 2 weken voordat de Kestrel na een reis van 26.005 mijl – ruimschoots meer dan de omtrek van de aarde!– in Glasgow arriveerde. Hiervan werd 18.500 mijl slepend afgelegd. De reis eindigde in stijl: in potdichte mist richting Invergordon, met als enig uitzicht een speelse zeerob vlak voor de boeg.