10-11-2009
Walvis Bay.
De grootste helft zit er (net) op!
In Walvis Bay 'Walvis Bay' is de stuurman afgelost om van een welverdiende
vakantie te genieten, maar ook de schrijver van de vorige
afleveringen moest naar huis. Als enige overgebleven nederlandstaligeaan boord viel daarom aan mij de eer te beurt om het stokje over te nemen.
Bij de laatste aflevering hadden we nog 900 mijl te gaan naar Walvis
Bay; een kleine 6 dagen dus, wat op een reis van 80 dagen een
peuleschilletje betekent. Hoewel, Jules Verne ging de wereld rond in
80 dagen; wij doen evenlang over de halve afstand. Het laatste stuk naar Walvis Bay werd in de beoogde tijd afgelegd en na enig wachten konden we naar binnen, voor wat wij dachten anderhalve dag vaste grond onder de voeten. Het mocht niet zo zijn. We hebben ons verblijf kunnen rekken tot de volgende morgen 6 uur, maar daarna was de koek echt op. Sleep vastmaken, loods aan boord en wegwezen.
De 18 uur in de haven was een drukke tijd; sleep- en sleepgerei
inspectie, crewchange, stores laden, water laden en bunkeren. Dit
alles ging door tot 10 uur 's avonds, waarna de bemanning eindelijk
van wat rust kon genieten. De auteur dezes was de gelukkige aan boord; hij werd door vertegenwoordigers van de locale scheepswerf opgepikt om wat van de omgeving te zien. Het stadje zelf, de dokken, visverwerkingsbedrijven, zoutpannen, duinen van een 100 meter hoog, alles te bereiken binnen een half uur vanuit de haven. Een diner 's avonds met dezelfde vertegenwoordigers met echtgenotes sloot een geweldige dag af. M'n dank voor de grootse ontvangst. Walvis Bay kwam mij niet over als Afrika zoals ik het ken. Auto's worden gewoon open gelaten tijdens boodschappen doen. Wel kan je beter je mobieltje op zak houden.
Vrijdagmorgen weer verder voor de volgende 3.800 mijl(7000 km) naar Las Palmas met weer uit het boekje; zuidelijke winden van 10 tot 20 knopen, maar de zon liet wel verstek gaan. Ook hier liet de stroom het afweten en elke afgelegde mijl moest van de motoren komen.
Kort na vertrek werden we getracteerd op een dolfijnen show. Van alle
kanten kwamen de grijs/witte torpedo's naar het schip toe. Duikend
voor de boeg en in de boeg- en hekgolven en springend uit het water
en met een halve schroef weer terug in het water. Een echte show, en
dat een uur lang.
wordt vervolgd
Bram van der Hout m.t. Kestrel
