03-07-2008
Morgenstond heeft...
De ochtenduren zijn het mooist. Half versuft kom je uit de kooi en voorzien van een mok koffie neem je plaats in de stuurstoel. Na een snelle wachtoverdracht staar je over de immer bewegende zee, die door de opkomende zon in een zilveren schijnsel wordt gezet. Tom Waits zingt zachtjes met zijn rauwe wiskeystem. Het wijdse uitzicht geeft een machtig gevoel. Een gevoel van geluk.
Helaas zijn niet alle ochtenden zo. Soms kom je boven in een orkaan van overbodige muziek. Boven dit geluid uit wenst een veel te opgewekte stuurman je een goede morgen toe. Dat is het al lang niet meer.
Maar het kan nog erger.
Soms komt de matroos al om kwart over zes de brug schoonmaken. Dat is zijn werk, ik weet het.
Vol enthousiasme poetst, veegt en schrobt hij dat het een lieve lust is. Het klinkt mij in de oren als nagelkrassen op een schoolbord. Een misplaatste opmerking over de muziek ('Beatles?') maakt een definitief einde aan mijn eenzaamheid.
De eenzaamheid waar ik zo van hou...
