22-11-2009
Land in zicht!
Hier een teken van leven vanaf de Tunquen. Zondag 15 november na circa 22 dagen land in zicht. Maupiti, Frans Polynesie. 'Maupiti' De avond ervoor heerste er een hoezee kanaalkoorts aan boord. De stuurman was de hele avond (zijn slaap tijd) op dek aan het rond struinen en een deel van de bemanning was niet weg te slaan bij de bak als wilden zij de eersten zijn die land roken. De suri snoek kon ook al niet slapen en was aan het hanen waken. Alleen Martijn keek in alle rust toe als een ervaren opa naar het grut dat zich vermaakte aan dek. Het achterdek veranderde spontaan in een kapsalon er werd geknipt, gekapt en geschoren. Rond de klok van 10 kwam ook Bora-Bora goed in beeld, afstand ongeveer 20 mijl.
Toen begon de telefoon dans, iedereen met zijn telefoon op de brug hopende op een signaal en een teken van thuis. (sterk he die fishermens friends) In de middag passeerden we op 3 mijl Raiatea 'Raiatea', de GSM werkte inmiddels zodat er SMS en ander sociaal contact gepleegd kon worden. Maandagochtend vroeg aankomst rede Papeete 'Papeete', niet naar binnen want men doet daylight only navigatie,we zijn hier tenslotte niet in Rotterdam. Volgens de havendienst om 12 uur opstomen, minder goed idee volgens sommige van ons dus de agent gebeld, deze regelde dat we om 9 uur konden opstomen, deze man kon het dus niet meer bederven. Eenmaal binnen lag er een Marine barge op de bunkerpier maar wij pasten er precies voor. Prettig geregeld, bleek ook voor het overigens beperkte inklarings ritueel. Door de Quarantaine dienst werden ook nog 4 spuitbusjes in het schip leeggespoten tegen de Rhinenoceros kever, die hadden wij overigens na 29 dagen op zee nog niet gezien, maar toch. Mooie blanke gasolie gebunkerd, kan in Nederland zelfs een Mercedes goed op rijden.
Vervolgens verhaald naar de Boulevard, palmen en toeristische zonwerende afdakjes. Ziet er luxe en mooi uit een schoolvoorbeeld van bounty eiland. Daar kwam ook de shipchandler met een bestelauto vol stores en een andere met de drinkwater boer. Er lagen een paar Tahitianen relaxed op de kade in de schaduw van het schip te pitten precies onder de vulpijp van het drinkwater. Na verloop van tijd was de drinkwater tank vol en met veel gegorgel sprong de slang uit de vulpijp en spoot er water uit de ontluchting en natuurlijk de Tahitianen zeiknat. Zij waren nu niet meer stoffig en in ieder geval afgekoeld.
Nadat al het onderhoudswerk klaar was konden we de wal op. Eerst Monique en Hendrik. Geld pinnen lukte bij de derde automaat die we tegenkwamen, 1000 Franc leek ons wel wat. Eerdere navraag omtrent wisselkoers had weinig opgeleverd, zodoende. Het een en ander resulteerde in circa 8,75 Euro. De prijzen zijn hier erg pittig. Het dubbele van de Nederlandse zeker wel, waarschijnlijk heeft dit iets met inkomend/deviezen te maken. Wij dus nu maar meer pinnen, we laten ons natuurlijk niet kennen. Internet cafe bezocht, via de mobiele werkt het hier niet. Afgezien van de prachtig verlichte boulevard met aangeschenen wuivende palmen waren de achterliggende straten erg warm en stoffig. Rond 18 uur werd het al weer donker, Hendrik&Monique nu boordwacht en Martijn en Riaaz vrij.
Wij (Riaaz en Martijn) vonden geen stoffige straten maar de leuke kant van het eiland haha..in ieder geval hebben Riaaz en Martijn een voldaan bounty eiland gevoel aan het hele avontuur overgehouden. We konden vanaf dek het boulevard leven goed in de gaten houden. Er werd een markt opgetuigd, ca. 20 Renault/Peugeot/Citroen snackwagens met veelal Coca-Cola e.d. lichtreclames met er omheen opgestelde banken en tafels+barbecues maakten van het plein een groot en gezellig restaurant. Omdat we het schip van hieruit goed in de gaten konden houden hebben we dus ook een steak gegeten, best bevallen. De laatste francs konden we hier goed opmaken. De volgende morgen om 9 uur uitgerust en wel weer vertrokken. Toen we het koraal rif gepasseerd waren eerst de klok maar eens 2 uur vooruit gezet, in de ochtend 4 uur dag en in de avond 6 uur donker werkt niet bij ons. Toen we alles zeeklaar hadden voeren we in een tropische bui, hele schip gelijk mooi schoon. Aan de wal zou het hier en daar best wel een drekboel kunnen worden, denk ik zo. Na regen komt zonneschijn, echter pas na 2 dagen. Helaas had deze regen ook nog tegenwind meegebracht, we lopen
ca.8 knoop i.p.v. de ons zo geliefde 10,5.Inmiddels zijn we 45 mijl zuid van het atol Nengo Nengo 'Nengo Nengo' gepasseerd, schijnt prive eigendom te zijn met veel parels. Vanmiddag hebben we op 80 mijl Mururoa 'Mururoa' , hopelijk komen aan de horizon gewone wolken en geen paddestoelen. In ieder geval tot de volgende keer maar weer, crew mtug.Tunquen.
