27-10-2008
Onder luid getoeter vertrokken.
Na een lekker weekeind met vrouwlief in Antwerpen daar maandag morgen 20/10 aan boord van de Union 9 gestapt. De crew was ook reeds aanwezig. Dezelfde dag de stores geladen en 5 uurtjes proefgevaren om de nieuwe stuurautomaat te testen. Dinsdagmorgen nog even een uurtje instructie gehad over hoe een Voith-Schneider (de aandrijving) werkt.
Daarna druk bezig geweest met het schip klaar te krijgen voor de reis die woensdagochtend 09.00u zou aanvangen richting Singapore.
De loods kwam rond 10.00u aan boord.
De brug door en op naar de sluis. Daar hebben we een uurtje gewacht tot een grote jongen was afgemeerd en vervolgens konden wij ook naar binnen.
Hier was ook een loodswissel van de dokloods naar de Scheldeloods.
Dit ging maar net goed want toen de deur open ging was de loods nog niet gearriveerd. Uiteindelijk was de loods met wat vliegwerk (we waren een stukkie gezakt...) toch nog op tijd aan boord.
Op de Schelde werden wij door collega-schepen, die met een sleep aankwamen, vaarwel getoeterd wat ontaarde in een heel fluitfestijn van alle schepen in de buurt. Toch leuk om dan het middelpunt te zijn.
Het was echter meerdere mensen ter ore gekomen dat de Union 9 naar Singapore (en daarna Taiwan) zou vertrekken. Na een stukje de Schelde te hebben afgevaren kregen we van de centrale het verzoek vlak langs een bepaalde boei te varen om zodat de fotograven van 'Tug-spotters' de kans hadden om een paar laatste foto's te maken. Weer een stukje verder kwam het tweede verzoek; ditmaal of we vlak langs de verkeerscentrale wilden varen (tegen de verkeersstroom in). Ook daar stonden wat fotograven. De overige scheepvaart heeft hieraan zijn medewerking gegeven konden wij uiteraard ook aan dit verzoek voldaan.
De loods is bij Vlissingen op een pilotboot afgezet en konden wij koers zetten richting het Engelse Kanaal.
Halverwege het Kanaal begon het weer te betrekken en zaten we een tijdje in windkracht 8-9 met een zware, korte deining. Gevolg: op de kok en machinist na, een zeezieke bemanning. De vissen hebben weer kunnen smullen. Nadat een dreigende storm van 10-11 aan ons voorbij trok klaarde het weer (en ook de bemanning) zienderogen op en werd het zowaar mooi, rustig weer met een lekker zonnetje.
Momenteel met een deining van achteren, die de stuurautomaat dermate op de proef stelt, waardoor we met 20 graden zwaaiend als een dronken tor onze weg vervolgen en schieten we met een gemiddelde vaart van ruim 9 knopen lekker op en zitten we nu ter hoogte van Lissabon.
Volgende keer meer over de fratsen die we aan boord uithalen om bv. t e kunnen navigeren.
Tot later, Norbert.
