23-04-2011
Een piepje uit de radar
Het laatste nieuws hebben jullie enige tijd moeten ontberen, maar daar is een goede reden voor; onze satellietverbinding weigerde verdere dienst. Nu hadden we natuurlijk nog wel de SSB-radio, maar die is niet geschikt voor geschreven berichten.
Het begon met een beschaaft piepje van de radar, en daar een positie indicatie op de radar niet van essentieel belang is, werd er in eerste instantie weinig aandacht aan besteed. Toen echter korte tijd daarna ook de SSB, VHF, DSC en Satcom-C zich ermee gingen bemoeien en er van alle kanten alarmen afgingen, kondigde het moment zich aan er iets aan te doen. Alle instrumenten probeerden ons duidelijk te maken dat ze geen positie doorkregen van de GPS. De machinist was al van de brug gevlucht vanwege de herrie, om dan ergens anders maar z’n koffie te nuttigen. Na lang zoeken en na gezamenlijk overleg met onze jongere zuster twee mijl achter ons, werd de boosdoener gevonden; een los draadje in een verdeelkastje!
We zijn nu ook van de zon in de drup geraakt. In plaats van de zonneschijn van de afgelopen dagen, zijn we nu in een zone met regen beland. De voortgang is er echter niet minder om, dus kunnen we tevreden zijn, ondanks een hobbelig zeetje.
Zeeleven is er erg weinig op dit moment. Onze buren hebben dan een keer een haai gezien, maar wij zijn niet verder gekomen dan een paar spuitende walvissen, wat vliegende vissen en enkele rondcirkelende Jan van Genten.
Ondertussen heeft de stuurman ook een eerste berichtje van het thuisfront binnen. Toen ik hem vertelde dat er bericht voor hem was begon hij spontaan te glimmen en kwam haastig naar boven om het op te halen. Altijd fijn om iets van thuis te horen.
Negentien april hebben we twee keer meegemaakt, vanwege het feit dat we de datumgrens gepasseerd waren en op beide dagen hadden we een prettig zonnetje en afnemende zeegang. Daarna is het alsmaar beter gegaan en kreeg de Pakatnamu zelfs weer spontaan verbinding met de buitenwereld. De noodzakelijke berichten vlogen weer door de ether om onze verwachte aankomst in Honolulu aan te kondigen. Ook kwam onze zuster een paar keer langs om onze storelist en andere papieren op te halen en deze verder naar agent en kantoor te sturen. Na de reis hiervan nog een kort filmpje!
Bram
